06. mei 2014 · 6 comments · Categories: Personal

Summer, via blog.loyola.eduUitzendbureaus langsgaan, rondvragen bij winkels, dansinstellingen stalken om werk. Jep, de zomer staat al heel snel voor de deur en sh*t ik heb stress alsof ik in een gloednieuwe, rode Valentino jurk een hondsdolle stier tegenkom. Veel dansprofessionals weten waar ik het over heb: hoe ga je rondkomen in de zomer als je huidige danswerk stopt? In de zomervakantie sluiten de meeste dansinstellingen en als zzp’er betekent dat “Houston we have a problem”

Mijn probleem is eigenlijk simpel. Ik werk het hele jaar door de dansante billen uit mijn broek om rond te komen als dansprofessional. Zoals jullie weten staat het werken in de danswereld garant voor een mager salaris, al helemaal in verhouding met de moeite dat je ervoor moet doen en heeft het veel onzekerheden. Elke schoolvakantie zit ik dan ook met mezelf in de knoop. Enerzijds vind ik het redelijk tot extreem glorieus om vrij te zijn, maar anderzijds breekt het zweet me uit, want als ik niet werk komt er geen geld binnen. Zzp’er issue nummer 1. Toch lukt het me om bij de kortere vakanties rond te komen en door jarenlang een schrale student te zijn geweest, weet ik wel hoe je met beperkte middelen toch een beetje gezellig kunt doen. Maar terwijl ik vroeger in de zomer een permanente glimlach droeg waardoor mijn gezicht bijna open splitte en ik random mensen op straat ging knuffelen, zit ik nu met een Grumpy Cat-stijl gezichtsuitdrukking te bedenken wat ik in godsnaam moet doen in juli en augustus. De meeste dansscholen en gezelschappen sluiten of werken met een beperkt rooster door. Ik heb hierdoor niet genoeg werk en ik moet dus, net als voorgaande jaren, op zoek en snel ook.

Sad BallerinaStaycation
Afgezien van een paar (leuke) klussen is mijn agenda deze zomer angstaanjagend leeg en holy hell dat is echt een probleem. Niet alleen heb ik mijn vaste lasten die doorgaan, maar ook, eh, ik wil geld hebben om een beetje iets leuks te kunnen doen (zoals elke gemiddelde sterveling) én, nu komt ie, ik wil eigenlijk graag op vakantie. Nu is dat natuurlijk een luxe wens, maar in een jaar hard werken 1 keer op vakantie willen gaan is toch niet zulk diva-gedrag? Vooral als je samen bent met iemand die niet Ali MacSchralie is, is het nogal gênant om aan te moeten geven dat het deze zomer maar een staycation moet worden. Ain’t nothing sexy about a staycation! Als zzp’er krijg je geen vakantiegeld, dat zul je zelf apart moeten zetten. Maar even serieus, als je met het salaris wat je krijgt al nauwelijks je hoofd boven water kunt houden tijdens een ‘gewone’ maand, hoe ga je dan ook nog geld apart zetten om een periode van twee maanden door te komen?
Met dat in gedachte heb ik de afgelopen zomers mezelf gedwongen de meest wanstaltige data-entry baantjes aan te nemen en lange dagen in een winkel staan wortel te schieten. Dan nog niet eens gesproken over alle jaren dat ik telemarketing werk heb gedaan. Just saying.
Nou is het niet zo dat deze kwestie betrekking heeft op iedereen in het dans-werkveld. Zo zijn er genoeg collega’s om me heen die: 1. Het hele jaar door super zuinig leven en maandelijks (afgezien van belasting en eventueel pensioen afdragen) genoeg geld apart zetten voor de zomer, 2. Zóveel danswerk aannemen waardoor ze het hele jaar door tegen een burn-out aan zitten, maar wel in de zomer zonder werk kunnen overleven. 3. De heilige graal der danskunstenaars hebben, a.k.a. het werken in loondienst, waardoor je al deze issues helemaal niet hebt, 4. Je hebt totaal geen problemen met het nemen van medium tot extreem rampzalige zomerbaantjes. Ik val hier natuurlijk helemaal buiten.

Loser via someecardsGênant
Nu komt een klein, maar erg belangrijk onderdeel van deze gedachtestorm bij me naar boven. Ik. Vind. Het. Gênant. There I said it. Ik vind het echt gênant en ronduit vreemd om het hele jaar door voor leerlingen en mensen met wie ik werk, de passie voor het dansvak uit te dragen en met hart en ziel mijn werk uit te voeren, maar in de zomer op zoek te moeten gaan naar een data-entry, horeca-, magazijn- of winkelbaantje met meurende scholieren of studenten. Ik ben geen student meer! Ik ben een volwassen vrouw met (over het algemeen) een goed stel hersenen en de ambitie van een Jamaicaans bobsleeër om iets van mijn leven te maken. Ik wil beter dan dit, ik wil méér en niet onvrijwillig in een animatieteam de hele zomer vadsige kinderen moeten vermaken. Misschien stom om te zeggen, maar leerlingen kijken bijvoorbeeld naar mij op en ook in gesprekken met opdrachtgevers gedraag ik me als iemand met kennis van dans en daardoor als iemand met een bepaalde status. Een danskunstenaar, met de nadruk op kunst. Dat ik dan vier jaar lang heb gezweet voor een diploma wat in de danswereld van (redelijk grote) waarde is, valt volledig weg in de zomer. Ik voel me een nobody, want dat HBO dansdiploma is leuk, maar dat maakt niets uit als je in een winkel kleding moet gaan opvouwen of mensen moet opbellen om onderbroeken te verkopen. Alleen maar omdat werkeloos thuis zitten voor twee maanden geen optie is. Met je dansacademie diploma blijf je erg beperkt, want werkgevers in andere branches kunnen er niet zoveel mee. Dus ook voor ander werk in de toekomst is dit diploma beperkt. Laatst zag ik een super toffe PR vacature, maar ik denk dat ik met mijn HBO dansacademie eerder wordt gevraagd om met losse heupjes de koffie rond te brengen dan dat ik serieus carrière kan maken in het bedrijf. Ik vind het zo scheef en alleen in de creatieve sector zijn deze issues te vinden, alsof het werken in de danswereld niet al hard genoeg is! Het is niet voor niets dat veel mensen om deze reden na de dansacademie een andere studie gaan doen, maar goed dat is een heel ander gesprek.

BaanEn nu
Natuurlijk zijn er een boel dingen die ik al triljoen maanden geleden had moeten regelen, zoals: Het krijgen van een hoger uurtarief waardoor ik de mogelijkheid heb om geld apart te zetten en het al véél eerder gaan zoeken naar werk zodat ik nu niet met een muffe uitstraling postbode baantjes moet overwegen. Waar deze situatie om vraagt is dat ik nóg meer ga ondernemen om deze zomer tot een (financieel) succes te maken. Ik kijk naar mijn collega’s die door de zomer heen danslessen, workshops en dansweken organiseren. Op deze manier behouden ze het gevoel van eigenwaarde en de connectie met het vak. Toch is het zo dat als je deze zomer een oplossing hebt gevonden voor dit werkprobleem, je ervan verzekerd bent dat je volgende zomer wéér een plan moet maken. Bah. Heel eerlijk gezegd zorgt deze hele situatie ervoor dat werken in een andere branche mij steeds meer lonkt, want hoe heerlijk lijkt het me dat ik niet elke vakantie zonder werk zit en áls je dan vakantie hebt, dat je gewoon doorbetaald krijgt en met een gerust hart kunt genieten van je vrijheid.

Ik weet niet wat ik je als advies moet geven als je ook in deze situatie zit, maar weet dat je niet alleen bent. Dit is vooral een gigantische reality check voor mezelf. Als je dan uiteindelijk toch achter de kassa in de lokale supermarkt eindigt, weet dan dat het tijdelijk is en je binnen een korte tijd weer met geheven hoofd in de dansstudio of op het podium staat. Dat ga ik ook maar tegen mezelf zeggen hoe schandalig ik het eigenlijk ook vind. Ik moet de feiten onder ogen zien en de komende maand hard doorzoeken naar werk waarvan ik niet gegeneerd wegduik als ik een bekende tegenkom en hopelijk zo deze zomer mezelf nog een welverdiende break kan geven.

Wat ga jij doen om de zomer financieel goed door te komen?

facebooktwittergoogle_pluspinterest

6 reacties

  1. Wow, wat een mooie schrijfster ben jij. Ik ben geen artiest maar ondernemer. Dat ligt dichter bij elkaar dan menigeen vermoedt. Ik zou je willen aanreiken je gene los te laten (altijd lastig, vereist veel praten tegen jezelf). het komt uit een overtuiging die je niet ver brengt. Change your beliefs, change your results.

    Ik ben geen sectrleider, dominee, geen guru of whatever. Gewoon iemand die zelf met passie zijn dromen doet en die geemotioneerd raakt van anderen die dat ook doen en hun worstelingen.

    Zodra jij durgt te accepteren dat je prachtig bent, echt durft te accepteren, het jezelf kan vertellen (doe het elke dag!) zonder bedenkingen, zodra je dat durft, ben je klaar om prachtige zomerklussen aan te pakken. Waar jouw waarde en pracht tot haar recht komen. En waar je beter verdient.

    Ik heb zonder je te kennen mega veel bewondering voor de manier waarop je jouw passie leeft.

    Abrazos Grandes,
    Robbert

    • LisaDanceTalk

      Wat een lieve woorden, dank je wel! Ik denk dat acceptatie van jezelf inderdaad een groot punt is van deze situatie, maar dat is natuurlijk een proces. Hoe dan ook ook, dank.

  2. Wat een super artikel! Jouw pleidooi voor zzp’ers heeft mij erg aan het denken gezet en dit artikel is ook een wake-up call voor mij. Ik ben eerste jaars student aan HBO dansacademie, en aan dit artikel ga ik zeker veel aan hebben. Stof om over na te denken als ik over 3 jaar mijn diploma in the pocket heb (als alles goed gaat natuurlijk…). Inderdaad manieren verzinnen om de zomer door te komen! Thankss voor het leerzame en to the point artikel!!

    • LisaDanceTalk

      Dank je wel voor je fijne reactie. Het is denk ik wel nuttig dat je nadenkt over dit soort dingen als je nu nog aan het begin van je danscarrière staat. Veel succes met je opleiding!

  3. Hey Lisa!!
    Wat een fantastische blogger ben je! Waarschijnlijk ben je dan al net zo’n toffe choreograaf, docent en inspirerende danser. Ik heb met veel genot je schrijven gelezen.
    Zelf ex-danseres, inmiddels (jawel) piloot. Ik ga geen reclame maken, maar zou je echt willen uitnodigen om onderstaande link te lezen. Hierin heb ik een interview gehouden met je naamgenoot Lisa Ross Marcus. Okee, hier ging het wel om een carriere change, maar het stukje waar ik op doel is precies hetgeen wat je ALLEMAAL kan met een HBO dans/bachelor in de kunsten. Je bent niet alleen een huppelkut (ik ken die zomers van jou ZO goed!!), maar er zit zoveel meer in! Het rijkt van improvisatie tot inkoppers als creativiteit, maar ook mensenkennis, de kracht iets te kunnen overbrengen op anderen met bijzonder weinig woorden, serieus, ik heb met mijn ervaring in De Nederlandse Opera meer ‘kwalitatief hoge eigenschappen’ weten te verkrijgen dan met welk horecabaantje dan ook. Er is veel meer te bereiken met je dansen – buiten de danswereld. En ook voor maar twee maanden.
    Hoop van je te horen!
    Grote groet uit Amsterdam,
    Christa
    http://www.dancerlife.nl/dancer-in-career-transition-interview-with-christa-kloosman-the-journey-from-pirouette-to-pilot/

    • LisaDanceTalk

      Beste Christa, dank voor je lieve reactie en enthousiasme. Grappig, ik had dit artikel een paar maanden geleden al gelezen en hardop gezegd dat ik met die Lisa contact moest opnemen voor mijn blog. Daarna is het helaas naar de achtergrond van mijn gedachten gegaan. Ik vond het interview met jou erg inspirerend en inderdaad goed om te lezen hoe je je talenten en kwaliteiten vanuit het danswerk, inzetbaar zijn in andere banen. Van danser naar piloot klinkt ongelofelijk, maar door je verhaal gek genoeg logisch. Nogmaals, erg inspirerend en dank voor je bericht.

Laat een reactie achter bij LisaDanceTalk Reactie annuleren